حقيقت بدا قدرت خداوند از نظر يهود گفتيم كه علم پروردگار به موجودات و پديده‌ها ، آن‌ها را از مرحلهء امكان و از اختيار و سلطه قدرت پروردگار خارج نمىكند ، ولى عقيدهء يهود بر خلاف اين حقيقت و واقعيت است ، زيرا به عقيدهء يهود ، قلم « قضا و تقدير » از نخستين روز به ضبط و اندازه‌گيرى اشياء و هستىها جارى شده است و ديگر محال است كه مشيت خدا بر خلاف آن تعلق گيرد و آن را تغيير دهد . در اثر اين عقيده است كه يهود مىگويند : خداوند از دادن و پس گرفتن و از كم و زياد كردن در جهان خلقت دست بسته است ، زيرا به همهء اين‌ها قلم « تقدير » و علم ازلى جارى شده و به اصطلاح ، مقدر گرديده است و تغيير آن محال و غير ممكن است : « و قالت اليهود يد اللّه مغلولة » . واقعا جاى شگفت و تعجب است كه يهود - خدا خوارشان كند - چگونه خدا را عاجز و دست بسته مىدانند و از او سلب قدرت و اختيار مىكنند ، ولى انسان را در اعمالش قادر و صاحب اختيار مىدانند ، در صورتى كه ملاك در هر دو مورد يكى است كه اگر تقدير و علم ازلى خداوند باعث سلب قدرت و اختيار خداوند در خلق و ايجاد گردد ، در افعال و اعمال انسان نيز مؤثر خواهد بود ، قدرت و اختيار را از وى نيز سلب خواهد نمود زيرا همان‌طوركه علم ازلى پروردگار به افعال خويش تعلق يافته است ، به افعال و اعمال انسان نيز احاطه دارد پس اگر اين علم ازلى با اراده و اختيار خدا در افعالش مغاير باشد ، با اختيار و اراده انسان نيز مغاير خواهد بود .